Annie Ernaux „Bliscy” w grudniowym DKK

  Annie Ernaux „Bliscy” w grudniowym DKK
                   
   Ostatnie w tym roku spotkanie upłynęło nam pod znakiem prozy Annie Ernaux.  Uznałyśmy, że treść książki koresponduje  z  tzw. nurtem chłopskim we współczesnym polskim piśmiennictwie. W „Bliskich” znalazły  się  te same wątki co w np. „Chłopkach” Joanny Kuciel-Frydryszak: codzienny znój, walka o awans społeczny dla dzieci.  Autorka snując opowieść o własnej rodzinie zajęła się również problemem przemijania, starości, odchodzenia starego świata dzieciństwa i młodości.
                                                 

    Annie Ernaux wychowywała się w robotniczej dzielnicy Yvetot, co nie pozostało bez wpływu na jej twórczość. Pisarka znana jest jako autorka autobiograficznych powieści, w których ważne miejsce zajmują motywy feministyczne.  Jest autorką ponad dwudziestu książek, w tym wydanej po polsku mikropowieści „Miejsce” oraz autobiograficznej książki „Lata”, wydanej po polsku po raz pierwszy w 2021 roku. Jest laureatką Nagrody Nobla  z literatury za 2022 r.

     Rozważania noblistki zawarte w trzech autobiograficznych mikropowieściach  składających się na r. zbiór „Bliscy” dotyczyły wpływu przeszłości rodziny na teraźniejszość. Opisując wydarzenia z życia ojca, matki i siostry, zrekonstruowała ich losy i porównała do własnych doświadczeń. Opowiedziała o  ojcu, który w dzieciństwie zamiast chodzić do szkoły, musiał pomagać w żniwach, a w dorosłości zajął miejsce wśród ludzi prostych i milczących. O matce, pełnej  dumy, marzącej o pozycji, „dorobieniu się” i szacunku otoczenia. O przedwcześnie zmarłej siostrze, której odejście rzuciło długi cień na relacje rodzinne i zdefiniowało życie pisarki. Annie Ernaux niczym archiwistka  opisała dziedzictwo swoich najbliższych, łącząc kobietę, którą jest teraz, z dzieckiem, którym była w przeszłości.

   Annie Ernaux wychowywała się w robotniczej dzielnicy Yvetot, co nie pozostało bez wpływu na jej twórczość. Pisarka znana jest jako autorka autobiograficznych powieści, w których ważne miejsce zajmują motywy feministyczne.  Jest autorką ponad dwudziestu książek, w tym wydanej po polsku mikropowieści „Miejsce” oraz autobiograficznej książki „Lata”, wydanej po polsku po raz pierwszy w 2021 roku. Jest laureatką Nagrody Nobla  z literatury za 2022 r.
    Podsumowałyśmy także nasze lektury w 2025r. Za najwartościowszą książkę uznałyśmy   „Cynkowych chłopców” Swietłany Aleksijewicz.  Z opowieści weteranów, pielęgniarek, a przede wszystkim  matek i żon „afgańców” wyłonił  się wstrząsający obraz niepotrzebnej wojny. Wśród  pięknych afgańskich krajobrazów rozgrywały  się ludzkie dramaty. Odwaga i braterstwo przeplatały   się z niegodziwością.  Opowieść o wojnie w Afganistanie była po prostu  porażająco prawdziwa.  Drugie miejsce zajął „Sen o okapi” Mariany Leky czyli piękna pełna poezji książka o miłości i przyjaźni. 

   Na pierwsze spotkanie w nowym  roku zapraszamy  13 stycznia. Czytamy „Ulicę ciemnych sklepików” Patricka Modiano.