„Pragnienie” Richarda Flanagana w majowym DKK.

„Pragnienie” Richarda Flanagana w majowym DKK.

Richard Flanagan urodził się w 1961 na Tasmanii. Autor jest potomkiem irlandzkich zesłańców.  Nim debiutował jako prozaik, opublikował cztery książki o tematyce historycznej. Pierwsza jego powieść „Śmierć przewodnika rzecznego” ukazała się w 1994 roku. W 1997 wydał kolejną  „Klaśnięcie jednej dłoni”.  Za najlepszą książkę Australijczyka uchodzi „Williama Goulda księga ryb”, przetłumaczona na wiele języków (w tym polski) i nagrodzona prestiżową Commonwealth Writers' Prize.   W 2014 roku Richard Flanagan otrzymał prestiżową nagrodę  Man Brooker Prize za powieść „Ścieżki północy”.

      Powieść  „Pragnienie” zawiera dwie historie oparte na faktach, które łączą się ze sobą. W 1841 sir John Franklin udał się z żoną do Ziemi Van Diemena. On jako gubernator chciał wprowadzić na wyspie nowy porządek. Jego żona,  lady Jane Franklin  adoptowała aborygeńską dziewczynkę Mathinnę.  Kilkadziesiąt lat później John Franklin zaginął w Arktyce wraz z załogą i dwoma statkami w trakcie wyprawy w poszukiwaniu drogi morskiej z Europy do wschodniej Azji wiodącej przez Archipelag Arktyczny. Charles Dickens na prośbę Jane Franklin próbował ocalić  honor podróżnika, zszargany plotkami o ludożerstwie podczas wyprawy, na której zginął.
    W  książce „Pragnienie” Richard Flanagan wybrał  znane historyczne postacie i wpisał pomiędzy nie swą opowieść.  Historia została opowiedziana  z  perspektyw  kilku osób i z przeskokami czasowymi. Pisarz pokazał rozdarte życie ludzkie  rozdarte pomiędzy dwoma biegunami – rozumem i sercem.   W każdym człowieku niezależnie od tego, jak go nazwiemy cywilizowanym czy dzikim są siły, które wymykają się rozumowi. Każdy z nas czegoś pragnie i pragnienie to nie zniknie niezależnie od tego, jak bardzo będziemy chcieli je wytłumaczyć.

    Najtragiczniejszą bohaterką  powieści była Mathinna. Jej osoba posłużyła autorowi do ukazania wszystkich grzechów kolonizacji. Lady Jane Franklin  wyrwała małą dziewczynkę z jej plemienia. Potem porzuciła ją ,  więc mała pozostała na pograniczu. Nie była dzika, ale nie była również biała.

         Każdy z bohaterów skrywał  swoje pragnienia. Sir John dusił się w skórze polityka, najchętniej uciekłby znów na statek i popłynął w nieznane. Żona Franklina chciała być matką. Charles Dickens był  piewcą rodzinnych wartości. Jednak jego małżeństwo zaczęło się rozpadać. Podczas pracy nad spektaklem inspirowanym śmiercią sir Johna Franklina  zakochał się w młodej aktorce. 

 Powieść jest trudna w odbiorze ze względu na formę i treść. Niemniej jest warta polecenia.

Na kolejne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki zapraszamy 16 czerwca 2026 r. Czytamy książkę Katarzyny Kobylarczyk  pt. „Strup. Hiszpania rozdrapuje rany”.

.

.