„Strup. Hiszpania rozdrapuje rany” w czerwcowym DKK.

   Ostatnie spotkanie przed wakacjami zorganizowałyśmy w kawiarni. Przy kawie podsumowałyśmy sześć miesięcy naszych spotkań. Wszystkie lektury, które omawiałyśmy dotyczyły spraw trudnych: II drugiej wojny światowej, konfliktów narodowościowych w Europie, życia ludzi w Rosji po rozpadzie ZSSR. Następnie przeszłyśmy do omówienia  książki Katarzyny Kobylarczyk.

   Zaczęłyśmy od wysłuchania dwóch recenzji. Pozycja ta byłą trudna do przeczytania z racji tematu. Hiszpania była i pozostała rozdarta na dwie połowy. Rany po wojnie domowej jeszcze się nie zagoiły.  

   Dziennikarka   debiutowała w 2009 powieścią  „Baśnie z bloku cudów. Reportaże nowohuckie”.  W latach 2012–2016 współpracowała z Małopolskim Instytutem Kultury.  W 2013 opublikowała „Pył z landrynek. Hiszpańskie fiesty”. W maju 2020 jej książka „Strup. Hiszpania rozdrapuje rany” została wyróżniona nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego. W 2023  ukazała się kolejna jej  książka poświęcona Hiszpanii : „Ciałko. Hiszpania kradnie swoje dzieci”.      

 Katarzyna Kobylarczyk w omawianym przez nas   reportażu opisała  szlak  mogił  pomordowanych podczas hiszpańskiej wojny domowej.  Rozmawiała z ludźmi szukającymi grobów swoich bliskich i z tymi, którzy nie chcieli pamiętać  o złej przeszłości. Publikacja zawiera opowieści żyjących świadków tragicznych wydarzeń. Niektóre rodziny dopiero po śmierci generała Francisco  Franko  odważyły się szukać  swoich bliskich, pochowanych naprędce  w zasypanych studniach , w rowach, na polach.  Hiszpańskie organizacje pozarządowe odnalazły siedemset czterdzieści anonimowych mogił. Ekshumowały ponad dziewięć tysięcy ciał cywilów zamordowanych przez nacjonalistów. Nikt tak naprawdę nie wie, ile jeszcze jest takich grobów. Są we wszystkich regionach kraju, kości leżą w nich do dziś.

  Pisarka podjęła bardzo trudny i dla polskiego przeciętnego czytelnika nieznany temat hiszpańskiej wojny domowej i jej konsekwencji. Niewątpliwym atutem reportażu jest sposób przedstawienia problemu: autorka  jest uważnym obserwatorem. Katarzyn Kobylarczyk zrezygnowała z przedstawienia własnych przemyśleń.  Bez  emocji pokazała wszystkie strony konfliktu.  

 Kolejne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki odbędzie się  15 września 2026 r.  czytamy powieść  Claire Keegan „Drobiazgi takie jak te”.